İKİ KİŞİLİK BİR YOL

İki kişilik bir yoluz biz senle
İlk soranımız,anlayacak
Bilemiyorum hangimiz erken varacak
İlk giden önce parmaklarını kaldıracak
Hangi eller bedenini saracak,
sevgiyle soğuklarda ısıtacak
Kim gözlerine bakacak,
saçlarını tarayacak
Kim yoldaş,eksik kaldırım taşı olacak
Ve geride kalan nasıl yaşayacak ?
Sonrası asla bitmeyecek bir yolda
derinden gelen gürültülü bir sessizlik.
Uzuncası sensizlik, korecesi  실업...

Muhammed Akif YILDIZ

KAÇIRDIM ONU BEN BU GECE

Saat gecenin bilmem kaçı
Kulağımdan çıkarken sesler
sanki sireni andıran çanları
Ölüm kokusu alıyorum
Bedenimle barışık
Ürperiyorum birden
Dalamıyorum yeniden

Üşüyorum ama öyle böyle değil
Sen geldin yine aklıma
Kaçırdım titremekten
sincapları bu gece
Onlar götürdü seni belkide

Küfür ettim tüm sokaklara
Niye sana çıkmıyorlar diye
Kaldırdım kaldırım taşlarını
hayretle bakıyor altları
Sanki hiç görmemişler
ağlamaklı insan suratı

Adım çıkmış deliye
Düzgün gezemiyorlarmış diye
Anladım ki herkes işin piçliğinde
Bense yalnız senliğinde
Sessizliğin de öyle

Yaktım bir sigara
Başında ben,
içinde ölüm,
ucunda sen varsın diye
Gece bile üşümüş
seni kaçak içiyor
Ucundan aldığım sen
ciğerlerimden havaya karışıyor

Dağıldı tüm sisler
her herde seni arıyor
Yanmıyor sokak lambaları
Seni bizden mi saklıyor
Değişiyor rüzgarın yönü
Bulduklarını bana getiriyor
Yüzümde çocuksu bir sıcaklık
Beni benden alıyor
Gözümde bitmeyen kahkahalar

Ayaklarım çıplak
Yağmur bastırıyor
acımasızca damarıma
Yarılıyor yer gök
sanki gömleğimi yırtıyor
Günah mı giymiş bu insanlar
Niye benden kaçıyor

İşte o duyduğum sesler
Camlarımı patlatıyor
Bakıyorum onlara
son gemiden el sallıyor
Kaçırdım onu ben bir kere
Yinede bulamadım seni
Bu gece,işte o gece
Bekliyor tüm yolcuları...

Muhammed Akif YILDIZ

FİYAKALI ÖLDÜM GÖZLERİNDE KİM VURDUĞU BELLİ

Aylardan Haziran yine bir Üsküdar vapurunda
Özlemle bana baktığın gibi hüzünle İstanbul'a
Göz yaşımda kavrulmuş gözlerine bakamadan
gidiyorum ya işte,bu bana en büyük işkence
Gözlerini arıyorum her yüzde,kırık cam denizinde
Görür gibi oluyorum önce dalıyorum içine
Tam ortasına diye seviniyorum delicesine
Gözlerinin beyazında kanınla yoldaş olmuştum oysa
Hiç yüzmedim ki daha önce yapabilir miyim mavisinde
Haziranda soğukmuş su bile yokluğundan
Ne zamandan beri korkar oldum ki ben boğulmaktan
Uzun ve ince batıyorlar sol taraftan
Keskinmiş birde tıpkı bakışların
Su alıyorum en mahrem yerimden
Kanım boyuyor,kayboluyor kirpiklerin
Kayıyor ellerimden tutunamıyorum
Gölgenin bana düştüğü yerden
nefesimi tutuyorum hemen
Düşüyorum yavaşça,kapanıyor göz kapakların
Parıltısı Güneşi kıskandıran saçların,
Suya düşmüş tek yaşam kaynağım
Gelemiyorum sana kesik parmak uçlarım,
kopuk tırnaklarım
Sensizlikle tehdit ediyorum kırık cam denizini
O bile benden daha çok susamış sana
Tek yudum oluyorum,içiyor şarap diye
Aman değmesin dudakları gözlerine
Martılar şahit,balıklarda çok sevdi ıslak bedenimi
İkram ediyor iskeleden Azrail'e
Fiyakalı ölüm dediğinde böyle olur zaten
Sen hep bakarsın bol kelimeli,
bense hep ölürüm kim vurduğu belli
Ses yok artık,vapurun da bitmiş sigarası
Yanaşmış karaya inmemi bekliyor
Ve ben haykırıyorum suya
Bir daha ölmek isterdim sende
Değil bir daha yaşamak
Ve sen bir daha çıkıp gelirsin diye
Tüm vapurlar Üsküdar'dan kalktı her gece,
bende öyle bende...

Muhammed Akif YILDIZ